Преподобный Григорий Синаит. Творения

Преподобный Григорий Синаит. Творения. Пер. еп. Вениамина (Милова). -М.:Новоспасский монастырь, 1999

OCR
138 110 (выпущено άδιορίστως; ταλαίπωρον); 115 (выпущено
νεανικώς и со слов όντως καί χείρων до слов γην δέ καί
φδην); 118 (выпущено νεκρός έκ πάντων γένηται); 122 (вы¬
пущено со слов καί γάρ καί ουρανός до слов έπειδή γάρ;
выпущено όμφαλοΰ; άβυσσου; δύνων; ερπων; ώς εις κόσμον
άλλον ή θέατρόν τε καί στάδιον την πάλην и со слов τάς
παρατάξεις αυτού до слов ό δέ άρχων); 123 (выпущено со
слов καί τά μέν πνεύματα είσϊν ύλώδη до конца главы);
124 (выпущено τά παρά φύσιν); 126 (выпущено со слов
χρή γάρ τόν έρωτώντα до конца главы); 129 (выпущено
καθώς καί έκλήθητε; άμιγώσ); 131 (выпущено δν τινα
τρόμον καί κλόνον ψυχής); 133 (выпущено со слов ούτε
γάρ κατ’ έκείνους до слов δηλοΐ δέ καί έμφαίνει); 134 (вы¬
пущено со слов ώς τούς λόγους τών άρχετύπων до конца
главы); 135 (выпущено со слов οΐ καί ώς μή είναι до слов
τά τρία ταϋτα πάθη). Такой же неполнотой содержания отличаются главы
второго переводенного святителем Феофаном сочинения
преподобного Григория Синаита «Περί ήσυχίας καί δύο
τρόπων τής προσευχής»; 3 (выпущено δτι δέ όφείλεις
κρατεΐν τήν έκπνοήν μάρτυς; со слов καί τόν έμφυτον
λόγον до слов τών έντολών δέ ώς); 5 (выпущено со слов
άλλά μόνην τήν ευχήν до слов έστι δέ ή λύσις; выпуще¬
но δέ μή παραδεχόμενοι τοϊς έπιστημονικώς); 10 (выпу¬
щено ώς βαρεϊσθαι τότε τήν ψυχήν έν τοιαύτη άπάτη;
οίησιν έκ τούτων καί τύφον όράσθαι τικτόμενον; καί
ώς χάριν ένεργούσαν τήν αυτού πλάνην ήγεϊσθαι βι-
άζοιτο); 11 (выпущено έπιεικώς; εύσταθώς; συνετώς; εύ-
ρύθμως; λογικώς); 13 (выпущено со слов ταύτης ούν τής
άλληλογενεσιουργίας до конца главы); 14 (выпущено έν