Древнегреческо-русский словарь. Т.1

Древнегреческо-русский словарь: Ок. 70 000 слов. Т.1 / Составил И. Х. Дворецкий. Под редакцией С.И. Соболевского. С приложением грамматики, составленной С.И. Соболевским. - М.: ГИС, 1958

: [url=http://txt.drevle.com/text/dvoretskiy-drevnegrechesko_russkiy_slovar-1-1958/117]Древнегреческо-русский словарь: Ок. 70 000 слов. Т.1 / Составил И. Х. Дворецкий. Под редакцией С.И. Соболевского. С приложением грамматики, составленной С.И. Соболевским. - М.: ГИС, 1958[/url]
 

Содержание

Предисловие

Условные сокращения

Греческий алфавит

Α

ΑΒΟΥΚΟΛΗΤΟΣ

ΑΒΥΣΣΟΣ

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ

ΑΓΑΣΜΑ

ΑΓΕΙΤΩΝ

ΑΓΕΡΩΧΩΣ

ΑΓΚΑΛΗ

ΑΓΚΩΝ

ΑΓΝΙΖΩ

ΑΓΝΩΣΑΣΚΕ

ΑΓΟΡΕΥΩ

ΑΓΡΙΑΝΕΣ

ΑΓΡΥΠΝΗΤΙΚΟΣ

ΑΓΧΙΝΟΙΑ

ΑΓΩ

ΑΓΩΓΙΟΝ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΣ

ΑΔΕΙΑ

ΑΔΗΛΟΣ

ΑΔΙΑΝΤΟΣ

ΑΔΙΚΗΜΑ

ΑΔΟΛΟΣ

ΑΔΡΥΜΗΣ

ΑΕΙ

ΑΕΙΦΡΟΥΡΟΣ

ΑΕΡΟΔΙΝΗΣ

ΑΖΗΧΕΣ

ΑΗΤΟΣ

ΑΘΕΤΟΣ

ΑΘΛΗΤΙΚΩΣ

ΑΘΡΟΟΣ

ΑΙ

ΑΙΓΙΑΛΟΣ

ΑΙΓΥΠΤΙΟΣ

ΑΙΔΩΣ

ΑΙΘΟΨ

ΑΙΜΑΣΙΩΔΗΣ

ΑΙΝΕΑΔΗΣ

ΑΙΝΟΣ

ΑΙΠΥ

ΑΙΠΥ

ΑΙΡΕΩ

ΑΙΣΘΗΣΙΣ

ΑΙΣΧΡΟΚΕΡΔΕΙΑ

ΑΙΤΙΑ

ΑΙΧΜΑΤΑΣ

ΑΚΑΙΡΕΩ

ΑΚΑΝΘΟΣ

ΑΚΑΤΑΦΡΟΝΗΤΟΣ

ΑΚΕΣΤΡΟΝ

ΑΚΙΝΗΤΟΣ

ΑΚΜΗ

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΙΣ

ΑΚΟΡΕΣΤΟΣ

ΑΚΟΥΩ

ΑΚΡΑΤΟΣ

ΑΚΡΙΤΟΣ

ΑΚΡΟΚΟΜΟΣ

ΑΚΡΟΤΗΣ

ΑΚΤΙΝΕΣΣΙ

ΑΛΑΖΟΝΙΚΟΣ

ΑΛΑΣ

ΑΛΕΕΙΝΟΣ

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

ΑΛΗΘΕΙΑ

ΑΛΙΑΕΤΟΣ

ΑΛΙΜΜΑ

ΑΛΙΣΚΟΜΑΙ

ΑΛΚΗ

ΑΛΛΑΚΤΕΟΝ

ΑΛΛΟΕΘΝΗΣ

ΑΛΛΟΣ

ΑΛΜΑΙΑ

ΑΛΟΙΦΗ

ΑΛΥΚΤΟΠΕΔΗ

ΑΛΦΙΤΟΝ

ΑΛΩΩ

ΑΜΑΞΑ

ΑΜΑΡΤΩΛΙΑ

ΑΜΒΛΟΟΜΑΙ

ΑΜΕΙΒΩ

ΑΜΕΜΠΤΩΣ

ΑΜΕΤΡΗ

ΑΜΙΑΝΤΟΣ

ΑΜΜΟΝΙΤΡΟΝ

ΑΜΟΙΡΟΣ

ΑΜΠΕΧΩ

ΑΜΥΛΙΟΝ

ΑΜΦΑΝΑΙΑ

ΑΜΦΙΑΡΑΟΣ

ΑΜΦΙΔΕΔΗΕ

ΑΜΦΙΘΗΓΗΣ

ΑΜΦΙΛΕΓΩ

ΑΜΦΙΠΛΗΚΤΟΣ

ΑΜΦΙΣΤΗΜΙ

ΑΜΦΟΡΕΥΣ

ΑΝΑ

ΑΝΑΒΕΒΡΟΧΕΝ

ΑΝΑΓΕΝΝΑΩ

ΑΝΑΓΝΩΣΙΣ

ΑΝΑΓΩΓΗ

ΑΝΑΔΙΔΩΜΙ

ΑΝΑΘΑΡΡΕΩ

ΑΝΑΙΝΟΜΑΙ

ΑΝΑΙΣΧΥΝΤΙΑ

ΑΝΑΚΕΡΑΝΝΥΜΙ

ΑΝΑΚΟΛΟΥΘΟΝ

ΑΝΑΚΤΑΟΜΑΙ

ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩ

ΑΝΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

ΑΝΑΜΑΧΟΜΑΙ

ΑΝΑΝΔΡΙΑ

ΑΝΑΞΙΛΑΟΣ

ΑΝΑΠΕΙΡΑ

ΑΝΑΠΛΑΣΣΩ

ΑΝΑΠΟΛΥΤΟΣ

ΑΝΑΡΘΡΩΣ

ΑΝΑΡΡΩΝΝΥΜΙ

ΑΝΑΣΠΑΩ

ΑΝΑΣΤΡΕΦΩ

ΑΝΑΤΕΛΛΩ

ΑΝΑΤΡΗΣΙΣ

ΑΝΑΦΕΡΩ

ΑΝΑΦΩΝΕΩ

ΑΝΔΕ

ΑΝΔΡΙΑΝΤΟΠΟΙΟΣ

ΑΝΔΡΟΦΟΝΤΗΣ

ΑΝΕΙΠΟΝ

ΑΝΕΛΚΥΩ

ΑΝΕΝΘΟΥΣΙΑΣΤΟΣ

ΑΝΕΠΙΚΛΗΤΩΣ

ΑΝΕΠΙΤΙΜΗΤΟΣ

ΑΝΕΤΕΡΟΙΩΤΟΣ

ΑΝΕΧΩ

ΑΝΗΜΕΡΟΣ

ΑΝΘΕΜΙΟΝ

ΑΝΘΙΣΤΗΜΙ

ΑΝΘΡΩΠΗΙΗ

ΑΝΘΥΠΟΠΤΕΥΩ

ΑΝΙΗΜΙ

ΑΝΙΣΤΗΜΙ

ΑΝΟΙΚΕΙΟΣ

ΑΝΟΜΟΛΟΓΟΣ

ΑΝΟΥΒΙΔΕΙΟΝ

ΑΝΤΑΙΤΕΩ

ΑΝΤΑΠΑΜΕΙΒΟΜΑΙ

ΑΝΤΕΙΡΟΜΗΝ

ΑΝΤΕΠΙΒΟΥΛΕΥΩ

ΑΝΤΕΧΩ

ΑΝΤΙΒΑΤΙΚΟΣ

ΑΝΤΙΔΙΔΩΜΙ

ΑΝΤΙΚΑΤΙΣΤΗΜΙ

ΑΝΤΙΚΡΟΥΩ

ΑΝΤΙΛΗΨΙΣ

ΑΝΤΙΜΙΣΘΙΑ

ΑΝΤΙΠΑΛΟΝ

ΑΝΤΙΠΕΜΠΩ

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΟΣ

ΑΝΤΙΡΡΟΠΩΣ

ΑΝΤΙΣΤΡΕΦΩ

ΑΝΤΙΤΟΛΜΑΩ

ΑΝΤΙΦΡΙΣΣΩ

ΑΝΤΟΦΘΑΛΜΕΩ

ΑΝΥΠΟΜΟΝΗΤΟΣ

ΑΝΩ

ΑΝΩΦΕΛΕΙΑ

ΑΖΙΟΣ

ΑΟΙΔΕ

ΑΠΑΓΓΕΛΤΗΡ

ΑΠΑΙΔΕΥΣΙΑ

ΑΠΑΛΛΑΚΤΙΚΟΣ

ΑΠΑΜΕΛΕΟΜΑΙ

ΑΠΑΞ

ΑΠΑΡΙΘΜΕΩ

ΑΠΑΤΕΡΘΕ

ΑΠΕΙΚΑΖΟ

ΑΠΕΙΡΙΑ

ΑΠΕΛΠΙΖΟ

ΑΠΕΡΔΩ

ΑΠΕΣΘΕΟΜΑΙ

ΑΠΗΛΙΞ

ΑΠΙΣΤΟΣ

ΑΠΛΟΣ

ΑΠΟ

ΑΠΟΒΡΙΖΩ

ΑΠΟΔΑΤΕΟΜΑΙ

ΑΠΟΔΕΩ

ΑΠΟΔΟΚΙΜΑΖΩ

ΑΠΟΘΕΩΣΙΣ

ΑΠΟΙΧΟΜΑΙ

ΑΠΟΚΕΡΜΑΤΙΖΩ

ΑΠΟΚΝΑΙΩ

ΑΠΟΚΡΥΦΟΣ

ΑΠΟΛΕΙΠΩ

ΑΠΟΛΛΥΜΙ

ΑΠΟΛΥΩ

ΑΠΟΜΝΥΜΙ

ΑΠΟΝΟΣΦΙΖΩ

ΑΠΟΠΙΕΖΟ

ΑΠΟΠΡΙΣΜΑ

ΙΠΟΡΟΣ

ΑΠΟΣΒΕΝΝΥΜΙ

ΑΠΟΣΜΙΚΡΥΝΩ

ΑΠΟΣΤΕΡΗΤΗΣ

ΑΠΟΣΥΣΣΙΤΕΩ

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ

ΑΠΟΤΟΜΗ

ΑΠΟΤΥΜΠΑΝΙΖΩ

ΑΠΟΦΕΥΓΩ

ΑΠΟΧΕΙΡΟΤΟΝΕΩ

ΑΠΠΙΟΣ

ΑΠΡΟΞΕΝΟΣ

ΑΠΤΑΙΣΤΟΣ

ΑΠΨΔΟΣ

ΑΡΑΙΟΣ

ΑΡΓΑΔΗΣ

ΑΡΓΟΣ

ΑΡΓΩΣ

ΑΡΕΤΗ

ΑΡΙ

ΑΡΙΣΘΑΡΜΑΤΟΣ

ΑΡΙΣΤΟΝ

ΑΡΚΤΟΣ

ΑΡΜΟΖΩ

ΑΡΟΤΗΡ

ΑΡΡΕΝ

ΑΡΣΑΚΗΣ

ΑΡΤΕΜΙΣΙΑ

ΑΡΤΙΤΡΕΦΗΣ

ΑΡΧΑΙΟΣ

ΑΡΧΙΔΑΜΟΣ

ΑΡΧΩΝ

ΑΣΕΒΗΣ

ΑΣΙΑΤΙΣ

ΑΣΚΕΩ

ΑΣΟΜΑΙ

ΑΣΠΛΑΓΧΝΟΣ

ΑΣΤΕΠΤΟΣ

ΑΣΤΟΧΙΑ

ΑΣΤΥΑΓΗΣ

ΑΣΥΜΒΟΛΟΣ

ΑΣΦΑΚΤΟΣ

ΑΣΧΟΛΟΣ

ΑΤΑΡΝΕΙΤΙΣ

ΑΤΕΝΙΖΩ

ΑΤΙΜΟΣ

ΑΤΟΠΙΑ

ΑΤΡΟΠΑΤΙΑ

ΑΤΥΧΕΩ

ΑΥΘΑΔΙΣΜΑ

ΑΥΛΗΤΡΙΣ

ΑΥΠΝΟΣ

ΑΥΤΙΚΑ

ΑΥΤΟΘΕΝ

ΑΥΤΟΜΕΔΩΝ

ΑΥΤΟΣΕ

ΑΥΤΟΦΩΡΑΤΟΣ

ΑΦΑΓΝΙΖΟΜΑΙ

ΑΦΑΡΕΥΣ

ΑΦΕΣΙΣ

ΑΦΘΟΝΟΣ

ΑΦΙΛΑΓΑΘΟΣ

ΑΦΟΒΟΝ

ΑΦΡΑΔΜΩΝ

ΑΦΥΗ

ΑΧΑΙΟΙ

ΑΧΕΩΝ

ΑΧΡΕΙΟΝ

ΑΨΑΥΣΤΟΣ

ΑΩΤΟΣ

Β

Γ

Δ

ΔΑΙΜΟΝΙΟΝ

ΔΑΙΩ

ΔΑΚΤΥΛΟΔΕΙΚΤΟΣ

ΔΑΝΑΑΙ

ΔΑΡΔΑΝΙΗ

ΔΑΣΥΝΟΜΑΙ

ΔΑΨΙΛΟΣ

ΔΕΔΟΡΚΑ

ΔΕΙΚΤΗΡΙΑΣ

ΔΕΙΝΟΣ

ΔΕΙΣΟΖΟΣ

ΔΕΚΑΤΑΛΑΝΤΟΝ

ΔΕΛΤΟΟΜΑΙ

ΔΕΝΝΟΣ

ΔΕΡΑΙΟΥΧΟΣ

ΔΕΣΠΟΖΩ

ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ

ΔΕΩ

ΔΗΙΟΩ

ΔΗΛΩΣΙΣ

ΔΗΜΗΤΡΙΕΥΣ

ΔΗΜΟΚΡΙΤΕΙΟΣ

ΔΗΜΟΤΕΛΗΣ

ΔΗΤΑ

ΔΙΑ

ΔΙΑΒΟΑΩ

ΔΙΑΓΙΓΝΩΣΚΩ

ΔΙΑΓΩΓΗ

ΔΙΑΔΙΚΑΖΩ

ΔΙΑΕΙΔΩ

ΔΟΑΘΕΩ

ΔΙΑΙΡΕΩ

ΔΙΑΚΑΝΑΖΩ

ΔΙΑΚΛΕΙΩ

ΔΙΑΚΟΠΤΩ

ΔΙΑΚΡΙΤΟΣ

ΔΙΑΛΑΜΨΙΣ

ΔΙΑΛΕΠΤΟΛΟΓΕΟΜΑΙ

ΔΙΑΛΥΩ

ΔΙΑΜΕΙΒΩ

ΔΙΑΜΝΗΜΟΝΕΥΩ

ΔΙΑΝΗΜΑ

ΔΙΑΝΥΩ

ΔΙΑΠΕΡΑΙΟΩ

ΔΙΑΠΛΕΟΣ

ΔΙΑΠΟΡΕΩ

ΔΙΑΠΡΥΤΑΝΕΥΩ

ΔΙΑΡΡΑΙΝΟΜΑΙ

ΔΙΑΣΕΙΣΤΟΣ

ΔΙΑΣΚΟΠΙΑΟΜΑΙ

ΔΙΑΣΤΕΛΛΩ

ΔΙΑΣΨΖΩ

ΔΙΑΤΕΜΝΩ

ΔΙΑΤΡΕΧΩ

ΔΙΑΦΑΙΝΩ

ΔΙΑΦΗΜΙΖΩ

ΔΙΑΦΟΡΟΣ

ΔΙΑΧΕΙΡΟΤΟΝΕΩ

ΔΙΑΨΥΧΩ

ΔΙΔΟΑΣΙ

ΔΙΕΓΓΥΑΩ

ΔΙΕΚΠΛΟΟΣ

ΔΙΕΞΕΛΙΣΣΩ

ΔΙΕΡΟΣ

ΔΙΕΧΩ

ΔΙΗΧΗΣ

ΔΙΙΤΕΟΝ

ΔΙΚΑΙΟΩ

ΔΙΚΛΙΣ

ΔΙΝΔΥΜΕΝΗ

ΔΙΟΙΚΕΩ

ΔΙΟΜΗΔΕΙΟΣ

ΔΙΟΡΑΩ

ΔΙΟΣΚΟΥΡ

ΔΙΠΛΟΟΣ

ΔΙΣΚΟΡΑΞ

ΔΙΦΘΕΡΑ

ΔΙΧΟΓΝΩΜΟΝΕΩ

ΔΙΩΘΕΩ

ΔΜΑΘΕΝ

ΔΟΚΕΩ

ΔΟΛΙΧΕΥΩ

ΔΟΝΑΚΟΔΙΦΗΣ

ΔΟΡΑΤΙΣΜΟΣ

ΔΟΡΥΞΟΟΣ

ΔΟΥΛΟΠΡΕΠΕΙΑ

ΔΡΑΓΜΕΥΩ

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΣ

ΔΡΟΜΕΥΣ

ΔΡΥΟΨ

ΔΥΝΑΜΙΣ

ΔΥΣ

ΔΥΣΑΠΟΣΧΕΤΟΣ

ΔΥΣΔΙΑΣΠΑΣΤΟΣ

ΔΥΣΕΠΙΜΙΚΤΟΣ

ΔΥΣΘΡΗΝΗΤΟΣ

ΔΥΣΚΛΕΗΣ

ΔΥΣΜΑΧΕΩ

ΔΥΣΟΓΚΟΣ

ΔΥΣΠΑΡΕΥΝΟΣ

ΔΥΣΠΡΟΣΒΑΤΟΣ

ΔΥΣΤΡΩΤΟΣ

ΔΥΣΧΕΡΑΙΝΩ

ΔΥΩ

ΔΩΔΩΝΙΣ

ΔΩΡΟΝ

Ε

ΕΑΣ

ΕΓΓΑΙΟΣ

ΕΓΓΥΑΩ

ΕΓΕΡΤΙΚΟΣ

ΕΓΚΑΜΠΤΩ

ΕΓΚΑΤΑΣΒΕΝΝΥΜΑΙ

ΕΓΚΕΝΤΡΙΣ

ΕΓΚΟΛΠΙΑΣ

ΕΓΚΥΚΑΩ

ΕΓΡΗΓΟΡΣΙΣ

ΕΓΧΡΑΥΩ

ΕΔΑΦΟΣ

ΕΔΡΑΙΟΣ

ΕΗ

ΕΘΗΕΙΤΟ

ΕΙ

ΕΙΔΩ

ΕΙΚΑΣΤΗΣ

ΕΙΚΩ

ΕΙΛΙΚΡΙΝΩΣ

ΕΙΜΙ

eΙΜΙ

ΕΙΡΓΩ

ΕΙΡΩ

ΕΙΣ

ΕΙΣΑΝΕΙΔΟΝ

ΕΙΣΔΥΝΩ

ΕΙΣΗΓΕΟΜΑΙ

ΕΙΣΚΩ

ΕΙΣΠΕΜΠΩ

ΕΙΣΦΕΡΩ

ΕΚ

ΕΚΑΘΗΡΑ

ΕΚΑΤΟΜ

ΕΚΒΑΛΛΩ

ΕΚΒΟΛΙΜΟΝ

ΕΚΔΕΧΟΜΑΙ

ΕΚΔΙΚΩΣ

ΕΚΕΙΝΟΣ

ΕΚΘΕΩ

ΕΚΚΑΛΕΩ

ΕΚΚΛΕΙΩ

ΕΚΚΟΜΙΖΩ

ΕΚΚΥΒΕΥΩ

ΕΚΛΕΓΩ

ΕΚΛΟΧΕΥΩ

ΕΚΜΕΛΗΣ

ΕΚΝΟΜΟΝ

ΕΚΠΕΜΠΩ

ΕΚΠΙΕΖΩ

ΕΚΠΛΕΩ

ΕΚΠΟΔΩΝ

ΕΚΠΡΑΣΣΩ

ΕΚΡΑΘΗΝ

ΕΚΣΠΕΥΔΩ

ΕΚΤΕΘΡΑΜΜΑΙ

ΕΚΤΙΚΤΩ

ΕΚΤΟΣ

ΕΚΤΡΟΠΟΣ

ΕΚΦΕΡΩ

ΕΚΦΟΡΟΣ

ΕΚΧΥΜΙΖΩ

ΕΛΑΣΑ

ΕΛΑΤΟΣ

ΕΛΑΦΡΟΣ

ΕΛΕΓΧΩ

ΕΛΕΞΑ

ΕΛΕΥΣΙΝΑΔΕ

ΕΛΙΚΩΝ

ΕΛΚΗΤΗΡ

ΕΛΛΑΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ

ΕΛΟΣ

ΕΜΑΠΟΝ

ΕΜΒΑΜΜΑ

ΕΜΒΡΕΧΩ

ΕΜΜΕΛΕΙΑ

ΕΜΜΟΝΟΣ

ΕΜΠΑΣ

ΕΜΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΩ

ΕΜΠΙΠΤΩ

ΕΜΠΝΟΟΣ

ΕΜΠΟΛΙΤΕΥΩ

ΕΜΠΥΗΜΑ

ΕΜΦΕΡΩ

ΕΜΦΥΩ

ΕΝΑΓΗΣ

ΕΝΑΛΛΑΞΙΣ

ΕΝΑΝΤΙΟΣ

ΕΝΑΠΟΤΙΝΩ

ΕΝΑΣΧΟΛΑΖΩ

ΕΝΔΕΙΓΜΑ

ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΩΣ

ΕΝΔΙΔΩΜΙ

ΕΝΔΟΝ

ΕΝΕΔΕΙΜΑ

ΕΝΕΛΙΣΣΩ

ΕΝΕΡΤΕΡΟΣ

ΕΝΗΜΑΙ

ΕΝΘΝΗΣΚΩ

ΕΝΙΑΥΤΟΣ

ΕΝΙΣΤΗΜΙ

ΕΝΝΟΕΩ

ΕΝΟΙΚΙΟΣ

ΕΝΟΧΟΣ

ΕΝΤΑΜΝΩ

ΕΝΤΕΛΙΚΟΣ

ΕΝΤΙΛΑΩ

ΕΝΤΡΙΒΩ

ΕΝΥΠΑΡΧΩ

ΕΞΑΓΓΕΛΤΙΚΟΣ

ΕΞΑΔΥΝΑΤΕΩ

ΕΞΑΙΡΩ

ΕΞΑΚΡΙΒΟΩ

ΕΞΑΜΑΡΤΙΑ

ΕΞΑΝΑΛΩΣΙΣ

ΕΝΑΝΙΗΜΙ

ΕΞΑΠΛΑΣΙΩΝ

ΕΞΑΡΕΣΚΕΥΟΜΑΙ

ΕΞΑΡΧΟΣ

ΕΞΕΓΕΙΡΩ

ΕΞΕΙΣ

ΕΞΕΠΑΔΩ

ΕΞΕΡΠΩ

ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΟΣ

ΕΞΗΚΟΝΤΑ

ΕΞΙΕΝΑΙ

ΕΞΙΣΤΗΜΙ

ΕΞΟΔΟΣ

ΕΞΟΜΝΥΜΙ

ΕΞΟΡΙΖΩ

ΕΞΟΥΣΙΑ

ΕΞΩ

ΕΞΩΤΕΡΩ

ΕΠΑΓΓΕΛΛΩ

ΕΠΑΓΩΓΟΣ

ΕΠΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ

ΕΠΑΚΡΙΒΟΩ

ΕΠΑΜΕΙΒΩ

ΕΠΑΝΑΓΩΓΗ

ΕΠΑΝΑΤΕΙΝΩ

ΕΠΑΝΘΟΠΛΟΚΕΩ

ΕΠΑΞΙΟΩ

ΕΠΑΡΚΕΩ

ΕΠΑΥΡΙΣΚΩ

ΕΠΕΔΡΗ

ΕΠΕΙΚΩΣ

ΕΠΕΙΣΕΙΜΙ

ΕΠΕΚΒΑΙΝΩ

ΕΠΕΜΒΑΛΛΩ

ΕΠΕΞΕΡΧΟΜΑΙ

ΕΠΕΡΧΟΜΑΙ

ΕΠΕΦΡΑΔΟΝ

ΕΠΗΚΟΟΣ

ΕΠΙ

ΕΠΙ

ΕΠΙΑΝΔΑΝΩ

ΕΠΙΒΑΛΛΩ

ΕΠΙΒΟΛΗ

ΕΠΙΓΕΙΝΟΜΑΙ

ΕΠΙΓΟΥΝΙΔΙΟΣ

ΕΠΙΔΕΙΓΜΑ

ΕΠΙΔΕΥΟΜΑΙ

ΕΠΙΔΙΔΩΜΙ

ΕΠΙΔΡΟΜΙΚΟΞ

ΕΠΙΖΗΛΟΣ

ΕΠΙΘΕΩ

ΕΠΙΙΔΜΩΝ

ΕΠΙΚΑΛΥΠΤΩ

ΕΠΙΚΑΤΗΓΟΡΕΩ

ΕΠΙΚΗΡΥΚΕΥΟΜΑΙ

ΕΠΙΚΛΙΝΩ

ΕΠΙΚΟΥΡΕΩ

ΕΠΙΚΡΗΝΕΙΕ

ΕΠΙΚΥΠΤΩ

ΕΠΙΛΑΜΒΑΝΩ

ΕΠΙΛΗΘΟΣ

ΕΠΙΜΑΙΝΟΜΑΙ

ΕΠΙΜΕΛΗΣ

ΕΠΙΜΗΝΙΟΣ

ΕΠΙΝΕΜΩ

ΕΠΙΝΟΜΙΑ

ΕΠΙΠΑΡΕΙΜΙ

ΕΠΙΠΙΠΤΩ

ΕΠΙΠΝΕΩ

ΕΠΙΠΟΡΕΥΟΜΑΙ

ΕΠΙΡΡΑΒΔΟΦΟΡΕΩ

ΕΠΙΡΡΟΘΟΣ

ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΩ

ΕΠΙΣΚΕΥΗ

ΕΠΙΣΚΥΝΙΟΝ

ΕΠΙΣΤΑΘΜΕΥΩ

ΕΠΙΣΤΕΛΛΩ

ΕΠΙΣΤΡΕΦΩ

ΕΠΙΣΥΝΤΙΘΗΜΙ

ΕΠΙΤΑΓΜΑ

ΕΠΙΤΕΙΧΙΖΩ

ΕΠΙΤΗΔΕΙΟΣ

ΕΠΙΤΙΜΗΣΙΣ

ΕΠΙΤΡΕΧΩ

ΕΠΙΤΥΦΛΟΩ

ΕΠΙΦΘΕΓΓΟΜΑΙ

ΕΠΙΦΡΙΣΣΩ

ΕΠΙΧΕΙΡΕΩ

ΕΠΙΧΡΨΝΝΥΜΙ

ΕΠΟΔΙΑ

ΕΠΟΜΝΥΜΙ

ΕΠΟΡΝΥΜΙ

ΕΠΟΧΟΣ

ΕΠΤΑΠΟΥΣ

ΕΠΩΘΕΩ

ΕΡΑΝΟΣ

ΕΡΓΑΖΟΜΑΙ

ΕΡΓΟΝ

ΕΡΕΘΙΖΩ

ΕΡΕΠΤΟ

ΕΡΕΧΘΩ

ΕΡΗΤΥΟ

ΕΡΙΝΥΣ

ΕΡΚΟΣ

ΕΡΜΗΝΕΥΩ

ΕΡΜΟΣ

ΕΡΡΥΗΚΑ

ΕΡΥΘΡΙΑΩ

ΕΡΥΣΑΡΜΑΤΕΣ

ΕΡΧΟΜΑΙ

ΕΡΩΤΗΜΑ

ΕΣΘΕΝ

ΕΣΠΕΡΙΑ

ΕΣΤΗΞΟΜΑΙ

ΕΣΧ

ΕΣΩΤ

ΕΤΕΟΚΡΗΤΕΣ

ΕΤΕΡΟΠΤΩΤΟΣ

ΕΤΕΡΩΣΕ

ΕΤΟΙΜΟΣ

ΕΥ

ΕΥΑΙ

ΕΥΑΠΟΔΟΤΟΣ

ΕΥΒΟΛΕΩ

ΕΥΓΝΩΜΩΝ

ΕΥΔΙΑ

ΕΥΔΟΞΙΑ

ΕΥΕΞΟΔΟΣ

ΕΥΕΤΗΡΙΑ

ΕΥΗΝΙΟΣ

ΕΥΘΗΜΩΝ

ΕΥΘΥΜΟΣ

ΕΥΘΥΤΡΙΧΟΣ

ΕΥΚΑΤΕΡΓΑΣΤΟΣ

ΕΥΚΟΜΟΣ

ΕΥΚΥΛΙΚΟΣ

ΕΥΛΟΓΟΣ

ΕΥΜΕΝΙΑ

ΕΥΜΥΚΟΣ

ΕΥΝΟΜΙΑ

ΕΥΟΡΚΟΣ

ΕΥΠΑΤΡΙΣ

ΕΥΠΙΣΤΩΣ

ΕΥΠΟΡΟΙ

ΕΥΠΤΕΡΥΓΟΣ

ΕΥΡΙΣΚΩ

ΕΥΡΥΜΙΔΗΣ

ΕΥΡΩΝ

ΕΥΣΟΙΑ

ΕΥΣΤΡΕΠΤΟΣ

ΕΥΤΑΞΙΑ

ΕΥΤΟΡΝΟΣ

ΕΥΤΥΧΕΩ

ΕΥΦΟΡΗΤΟΣ

ΕΥΦΩΝΟΣ

ΕΥΧΟΜΑΙ

ΕΥΩΝΟΣ

ΕΦΑΠΤΟ

ΕΦΕΛΚΥΣΤΙΚΟΣ

ΕΦΕΣΙΣ

ΕΦΗΚΑ

ΕΦΙΗΜΙ

ΕΦΙΣΤΗΜΙ

ΕΦΟΡΑΩ

ΕΦΥΜΝΕΩ

ΕΧΘΕΣΙΝΟΣ

ΕΧΙΩΝ

ΕΧΩ

ΕΧΩ

ΕΩΘΙΝΗ

ΕΩΣ

Ζ

Η

Θ

Ι

Κ

ΚΑΒΒΑΛΕ

ΚΑΘΑΓΙΣΜΟΣ

ΚΑΘΑΠΤΩ

ΚΑΘΑΡΣΙΟΝ

ΚΑΘΕΛΚΥΩ

ΚΑΘΗΚΩ

ΚΑΘΙΖΩ

ΚΑΘΙΣΤΗΜΙ

ΚΑΘΟΜΟΛΟΓΕΩ

ΚΑΘΥΠΙΣΧΝΕΟΜΑΙ

ΚΑΙ

ΚΑΟΝΟΠΟΙΙΑ

ΚΑΙΡΟΕΙΣ

ΚΑΚ

ΚΑΚΟΔΑΙΜΟΝΩΣ

ΚΑΚΟΝ

ΚΑΚΟΣ

ΚΑΚΟΥΡΓΙΚΟΣ

КΑΛΑΙΚΟΙ

ΚΑΛΕΩ

ΚΑΛΛΙΔΙΦΡΟΣ

ΚΑΛΛΙΠΑΙΣ

ΚΑΛΛΙΧΘΥΣ

ΚΑΛΟΣ

ΚΑΛΨΔΙΟΝ

ΚΑΜΙΝΕΥΤΗΣ

ΚΑΜΠΤΩ

ΚΑΝΘΑΡΟΣ

ΚΑΠΗΛΕΥΤΙΚΟΣ

ΚΑΠΦΑΛΑΡΑ

ΚΑΡΔΙΑ

ΚΑΡΝΕΙΟΣ

ΚΑΡΣΟΣ

ΚΑΡΥΣΤΙΟΣ

ΚΑΣΣΥΩ

ΚΑΤΑ

ΚΑΤΑΒΑΙΝΩ

ΚΑΤΑΒΙΒΡΩΣΚΩ

ΚΑΤΑΓΕΛΑΣΤΟΣ

ΚΑΤΑΓΝΩΣΙΣ

ΚΑΤΑΔΑΠΑΝΑΩ

ΚΑΤΑΔΙΑΦΘΕΙΡΩ

ΚΑΤΑΕΙΝΥΟΝ

ΚΑΤΑΘΥΜΙΟΣ

ΚΑΤΑΚΑΙΕΜΕΝ

ΚΑΤΑΚΛΑΖΩ

ΚΑΤΑΚΟΙΜΑΩ

ΚΑΤΑΚΡΕΜΑΝΝΥΜΙ

ΚΑΤΑΚΩΛΥΩ

ΚΑΤΑΛΕΓΟ

ΚΑΤΑΛΛΑΓΗ

ΚΑΤΑΛΥΩ

ΚΑΤΑΜΕΜΨΙΣ

ΚΑΤΑΝΑΙΩ

ΚΑΤΑΝΤΑΩ

ΚΑΤΑΞΙΟΩ

ΚΑΤΑΠΕΠΛΗΓΟΣ

ΚΑΤΑΠΙΣΤΕΥΩ

ΚΑΤΑΠΝΙΓΩ

ΚΑΤΑΠΤΗΣΣΩ

ΚΑΤΑΡΙΘΜΕΩ

ΚΑΤΑΡΡΟΟΣ

ΚΑΤΑΣΕΙΩ

ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΟΣ

ΚΑΤΑΣΠΑΣΙΣ

ΚΑΤΑΣΤΕΓΑΖΩ

ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΩ

ΚΑΤΑΤΕΙΝΩ

ΚΑΤΑΤΙΛΑΩ

ΚΑΤΑΥΧΕΝΙΟΞ

ΚΑΤΑΦΘΙΝΩ

ΚΑΤΑΦΥΟΜΑΙ

ΚΑΤΑΧΡΕΜΠΤΟΜΑΙ

ΚΑΤΕΓΓΥΑΩ

ΚΑΤΕΛΚ

ΚΑΤΕΡΕΙΠΟΩ

ΚΑΤΕΥΝΑΖΩ

ΚΑΤΕΧΩ

ΚΑΤΗΦΕΩ

ΚΑΤΟΙΚΙΖΩ

ΚΑΤΟΠΤΟΣ

ΚΑΤΩ

ΚΑΰΜΑ

ΚΑΧΥΠΟΤΟΠΟΣ

ΚΕΙΑΝΤΕΣ

ΚΕΚΑΔΗΣΩ

ΚΕΛΑΔΟΣ

ΚΕΛΕΥΩ

ΚΕΝΟΣ

ΚΕΝΤΡΟΠΑΓΗΣ

ΚΕΡΑΜΟΣ

ΚΕΡΑΤΩΔΗΣ

ΚΕΡΕΑ

ΚΕΡΤΟΜΙΟΣ

ΚΕΦΑΛΗ

ΚΗΔΕΜΩΝ

ΚΗΛΙΣ

ΚΗΡΙΝΟΣ

ΚΗΡΥΣΣΩ

ΚΙΘΑΙΡΩΝΕΙΟΣ

ΚΙΜΩΛΙΑ

ΚΙΝΕΩ

ΚΙΡΝΑΩ

ΚΙΧΕΙΩ

ΚΛΑΙΩ

ΚΛΕΙΝΟΣ

ΚΛΕΟΜΗΔΗΣ

ΚΛΗΔΟΥΧΟΣ

ΚΛΗΡΟΩ

ΚΛΙΝΩ

ΚΛΟΠΙΚΟΣ

ΚΛΨΟΣ

ΚΝΙΔΟΣ

ΚΟΓΧΟΣ

ΚΟΙΛΩΜΑ

ΚΟΙΝΟΠΡΑΓΕΩ

ΚΟΙΝΩΝΗΜΑ

ΚΟΚΥΛΙΤΑ

ΚΟΛΛΙΞ

ΚΟΛΟΦΩΝ

ΚΟΜΗΤΑΜΥΝΙΑΣ

ΚΟΜΠΑΖΩ

ΚΟΝΙΑ

ΚΟΠΕΤΟΣ

ΚΟΠΩΔΗΣ

ΚΟΡΘΰΣ

ΚΟΡΥΘΟΣ

ΚΟΡΩΝΙΣ

ΚΟΣΜΟΠΟΙΙΑ

ΚΟΤΥΣ

ΚΟΥΣΣΑΙΟΝ

ΚΡΑΔΑΙΝΩ

ΚΡΑΝΕΙΑ

ΚΡΑΤΕΡΩΝΥΞ

ΚΡΑΤΟΣ

ΚΡΕΜΑΘΡΑ

ΚΡΗΔΕΜΝΟΝ

ΚΡΗΤΙΖΩ

ΚΡΙΝΩ

ΚΡΙΤΟΣ

ΚΡΟΝΙΟΣ

ΚΡΟΥΣΙΣ ΓΗ

ΚΡΰΦΑ

ΚΤΕΙΝΕΜΕΝΑΙ

ΚΤΙΖΩ

ΚΰΑΝΟΒΛΕΦΑΡΟΣ

ΚΥΒΙΣΤΗΜΑ

ΚΥΖΙΚΗΝΟΣ

ΚΥΚΛΙΟΣ

ΚΥΚΛΩΨ

ΚΥΛΟΙΔΙΑΩ

ΚΥΝΕΙΟΣ

ΚΰΝΟΣ

ΚΥΡΕΙΑ

ΚΥΡΝΙΟΣ

ΚΥΦΑΙ

ΚΩΙΟΣ

ΚΩΜΑΡΧΙΟΣ

ΚΩΠΑ

Λ

OCR
άναιξας
— 117 —
άναισχυντία
Piut.): ά. ποιεΤν τι Horn., Aesch. отказываться сделать
что-л.; φάος τηλέπομπον ούκ ήναίνετο φρουρά Aesch. стража
не замедлила передать дальше огненный сигнал; 2) отри-
цать, отрекаться: νικώμενος λόγοισιν ούκ ά. Aesch. не отри-
цаю, что (эти) слова победили меня; 3) страшиться:
θανούσα ούκ ά. Eur. я не страшусь смерти; ά. (τοοτ')
εισορών Eur. мне страшно видеть это.
άναίξας эп. Нот. pan. aor. к άναΐσσω.
αναίρεσες, εως ή 1) подбирание, уборка (преимущ.—
павших на поле сражения); погребение (νεκρών Thuc,
Lys., Poiyb.; όστέων Eur.; τών πεσόντων Piut.); 2) надевание
(θέσις και ά. δπλων Plat.); 3) принятие на себя (έργων
Plat.); 4) уничтожение, разрушение, истребление, разо-
рение (Πλαταιέων Хеп.; τειχών και πόλεων Dem.); 5) свер-
жение (τυράννων Piut.); 6) изъятие, отмена (ύπατείας,
δογμάτων και πράξεων Piut.); 7) лог. полное снятие (аргу-
мента), опровержение, прямое отрицание Arst.
άν-αιρετικός 3 1) уничтожающий, разрушительный
(τίνος Arst., Piut.); 2) смертельный (νοσήματα Piut.).
άναιρετικως в отрицательном значении, отрицательно
Diog. L.
άν-αίρετος 2 неспособный сделать выбор Timon ар.
Sext.
άν-αορέω (aor. 2 άνεΐλον, pf. άνήρηκα) 1) поднимать
(από χθονός Нот.); 2) преимущ. med. (о павших на поле
битвы) подбирать, уносить для погребения (sc. νεκρούς
Her., Arph., Xen., Plat.; τά όστα Thuc; ά. και θάπτειν Dem.);
3) получать в награду (άέθλια Нот.); 4) преимущ. med.
побеждать, выигрывать (αγώνας, 'Ολυμπιάδα или 'Ολύμ-
πια τεθρίππω Her.): νίκην άνελέσθαι Her., Piut. одержать
победу; 5) med. брать, принимать (άλεισον άναιρήσεσθαι
εμελλεν Нот.): άνείλετο έγχος Нот. он вооружился копьём;
άναφέεσθαι σΐτα Her. добывать продовольствие; άναιρεΤ-
σθαι κλήρος Plat, вынимать жребий; τά δίκτυα άναιρεΤσθαι
Arst. тянуть невод; ποινήν άνελέσθαι της ψυχής τίνος Her.
взять выкуп за убийство кого-л.; άνελέσθαι γνώμην Her.
усвоить мнение; έχθρας άναιρεΐσθαι Plat, начать враждо-
вать; έπιφροσύνας άνελέσθαι Нот. взяться за ум; 6) med.
предпринимать (πόνους υπέρ τίνος, πόλεμον Her.—ср. 13;
έργον Plat.; πραξιν Piut.); 7) подхватывать, уносить (τίνα
и τι Нот., Plat.); 8) med. становиться беременной, зачать
(τίνα Her.); 9) преимущ. med. (о символическом обряде
признания своего отцовства) поднимать, брать на руки
(sc. παΐδα isocr., Piut.), тою. усыновлять Arph.; 10) снимать,
убирать (sc. τάς σκηνάς Xen.); 11) разрушать, уничтожать
(πύργους Xen.; πόλεις Dem.): ά. τ ίνας θανάτοις Plat, умерщ-
влять кого-л.; 12) убивать, истреблять (πολλούς Aesch.,
Her.; το Φωκέων έθνος άνίβρημένον Dem.): φαρμάκοις άνελεΤν
Piut. отравить; 13) прекращать (πόλεμον Poiyb. — ср. б;
νεΐχος Theocr.): άνελεΐν έκ μέσου τι Dem. положить конец
чему-л.; άνελείν την παρακαταθήκην Plat, изъять (свой)
денежный вклад; 14) свергать, сокрушать (μοναρχίας και
ολιγαρχίας Xen.); 15) тж. med. расторгать (συνθήκας
isocr.; διαθήκας isae.; συμμαχίαν Poiyb.); 16) упразднять,
отменять (νόμους Aeschin.): (μόρια), ων αναιρουμένων αναι-
ρείται και τό δλον Arst. части, с устранением которых
устраняется и целое; 17) med. брать назад (γραφήν Dem.);
18) возражать, опровергать (τάς υποθέσεις Plat.);
19) (воз)вещать, изрекать (χρηστήριον Her.; μαντείας Dem.):
Πλάτων άναιρεΐ, δτι ουκ έστιν ηδονή τάγαθόν Arst. Пла-
тон утверждает, что наслаждение не есть благо; άνεΐλεν
ή Πυθία Her., Plat. Пифия изрекла; άνελεΤν τινι ποιεΓν
τι Thuc, Xen. (о божестве) повелеть кому-л. сделать
что-л.; έν ταϊς μαντείαις άνηρημένον Dem. возвещённое
в оракулах; ά. τι περί τίνος Plat, предписать (в оракуле)
что-л. относительно чего-л.; ους αν ό θεός άνέλη Plat, те*
кого укажет божество.
άναορηκώς Her. = άναραιρηκώς.
άν-αίρω тж. med. поднимать (δμμα, τινά βάθρων άπο
Eur. — υ. Ι. αίρω): Διονύσιος άναρθείς Anth. вознесённый
(на Олимп) Дионисий.
άν-α&σθ·ησ£α ή 1) нечувствительность, невосприим-
чивость Plat., Arst., Piut.; 2) бесчувственность, безразли-
чие или тупость, тупоумие Isocr., Plat., Dem., Piut.
άν-αοσθ-ητέω быть бесчувственным, равнодушным
или тупым Aesop., Dem., Piut.
άναίσθ·ητον τό Thuc. = αναισθησία 2.
άν-α£σθ·ητος 2 1) бесчувственный, нечувствитель-
ный, невосприимчивый (τών κακών Plat.; δέρμα Arst.; ά·
και νεκρός Men.); 2) бесчувственный, безразличный ила
тупоумный, тупой Thuc, Dem.; 3) неощущаемый, безбо-
лезненный (θάνατος Thuc); 4) неощутимый, незаметный
(χρόνος Arst.): αόρατος και άλλως ά. Plat, невидимый и
вообще недоступный чувствам.
άνα&σθ·ήτίος бесчувственно, безразлично, равно-
душно (εχειν isocr. и διακείσθαι Arst.; κελεύειν τι Thuc).
άν-α&σΐμόω (у)потреблять, расходовать, тратить
(σΐτον, εκατόν τάλαντα ες τι Her.): άναισιμουνται ήμέραι
ένενήκοντα Her. (на дорогу) требуется 90 дней; που ταύτα
άναισιμοΰται; Her. куда это девается?
άναισέμωμα, ατός (σι) τό расход, издержки: τά άναι-
σιμώματα ττ] στρατιη Her. средства на содержание войска.
άν-αισσω, стяж. άν^σσω, атт. άν^ττω (fut.
άναΐξω, aor. άνηξα—эп. άνήϊξα) 1) подниматься, возвы-
шаться (βωμός άνάσσων Pind.); 2) подниматься, вставать:
δτε. . . άναίξειεν 'Οδυσσεύς Нот. когда поднимался
(т. е. начинал говорить) Одиссей; 3) вырываться наружу,
бить ключом (πηγαί άναίσσουσι Σκαμάνδρου Нот.): νεαρός
μυελός στέρνων εντός άνάσσων Aesch. играющая в груди
молодая сила; 4) вскакивать Eur., Xen., Piut.: άναΐςας άρμα
και ίππους Нот. вскочив на колесницу.
άνα&σχυντέ(ι) 1) вести себя нагло или бесстыдно
Thuc, Arph., Xen.: ή άναισχυντήσεις διαλεγόμενος; Plat.
или тебе не стыдно будет разговаривать (с этими
людьми)?; о αναίσχυντων προς τον άναισχυντούμενον Arst.
отношение бесстыдного (человека) к жертве его бес-
стыдства; 2) не испытывать чувства стыда: ποια αίσχύ-
νονται και άναισχυντοΰσιν Arst. вещи, которых (люди) сты-
дятся и которых не стыдятся.
άν-α:σχυντία ή бесстыдство xen., piat., Piut.